Katarzyna Zawadzka po piętnastu latach wróciła do Tybetu, aby odbyć korę, czyli pielgrzymkę wokół świętej góry Kajlas. Pierwszy raz trafiła w te rejony jako studentka szkoły teatralnej, szukając przygody i tajemnicy. Teraz, po czterdziestce, wraca z większym doświadczeniem i konkretnym celem duchowym, ale zastaje region zmieniony pod wieloma względami.
Podczas pobytu podróżniczka zwraca uwagę na wyraźnie odczuwalną obecność nadzoru. Jak sama relacjonuje, chciała odłączyć się od grupy, aby pobyć w samotności, ale nie było to możliwe. Wszędzie czuć kontrolę, a swoboda poruszania się jest znacznie ograniczona w porównaniu z jej pierwszą wizytą sprzed lat. To doświadczenie rzuca nowe światło na współczesne oblicze regionu, który dla wielu pozostaje miejscem mistycznym i niedostępnym.
Kora wokół Kajlasu to jedno z najważniejszych wyzwań duchowych dla wyznawców hinduizmu, buddyzmu, dżinizmu i bonu. Trasa liczy około 52 kilometry i prowadzi przez przełęcz Dolma La na wysokości ponad 5600 metrów n.p.m. Pielgrzymka wymaga dobrej kondycji i aklimatyzacji, a dla wielu stanowi kulminację życiowej wędrówki. Zawadzka podkreśla, że samotność i skupienie są kluczowe dla przeżycia tej drogi, jednak w obecnych realiach trzeba liczyć się z towarzystwem innych oraz stałą obecnością służb.
Powrót do Tybetu po latach to dla podróżniczki nie tylko realizacja marzenia, ale też konfrontacja z rzeczywistością, która znacząco się zmieniła. Wspomina, że dawniej region wydawał się bardziej otwarty, a kontakt z lokalną ludnością łatwiejszy. Dziś dystans i kontrola sprawiają, że podróż ma inny charakter, choć sam krajobraz i duchowość miejsca pozostają niezmienne.
Relacja Zawadzkiej wpisuje się w szerszy obraz współczesnych wypraw w wysokie rejony Tybetu, gdzie polityka i duchowość przenikają się na każdym kroku. Dla czytelników zainteresowanych podróżami w te rejony jej doświadczenia mogą być cenną wskazówką, czego się spodziewać i jak przygotować się na ograniczenia, które mogą spotkać każdego przybysza.
